Η μονή βρίσκεται πέραν του Ερυθροποτάμου, σε ωραία και ευάερη τοποθεσία. Εσφαλμένα έφερε το όνομα της Ζωοδόχου Πηγής, αντί των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης ή απλώς της Παναγίας. Αποτελεί κτήμα του Παναγίου Τάφου. Η τελευταία φάση ανακαίνισής της άρχισε το 1931, ενώ το 2016 με απόφαση της κυβέρνησης (ΦΕΚ 3206/2016) αποφασίστηκε η ανασύστασή της.
Δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν πότε και από ποιον κτίστηκε. Ωστόσο φαίνεται να προέρχεται από τη βυζαντινή εποχή, τουλάχιστον από τον 14ο αιώνα.
Ενδέχεται να ταυτίζεται με τη βυζαντινή Μονή της Παναγίας της Οδηγήτριας, της παλαιολόγειας περιόδου, που βρισκόταν εκτός των τειχών της πόλης του Διδυμοτείχου. Ο Ιωάννης Κατακουζηνός και ο Νικηφόρος Γρηγοράς αναφέρονται στην βαριά ασθένεια του αυτοκράτορα Ανδρονίκου του Γ΄ του Παλαιολόγου, μετά από κολύμβηση στα νερά του
