«The Conquests of Adrianople by the Turks: Reflections on the Ottoman Expansion in Thrace», Der Islam 99. 2 (2022), p. 552–583. PDF
Περίληψη / Summary
Budak Samet, Οι κατακτήσεις της Αδριανούπολης από τους Τούρκους: Σκέψεις για την οθωμανική επέκταση στη Θράκη
Το παρόν άρθρο αποτελεί μια προσπάθεια να οικοδομηθεί μια νέα προσέγγιση και αφήγηση των πρώιμων οθωμανικών κατακτήσεων στη Θράκη κατά τις δεκαετίες 1360 και 1370. Υποστηρίζει ότι η λεγόμενη δεύτερη πρωτεύουσα των Οθωμανών, η Αδριανούπολη (Edirne), κατακτήθηκε τρεις φορές μέσα από μια λεπτομερή αξιολόγηση γνωστών, παραμελημένων ή άγνωστων πηγών. Η δεύτερη κατάκτηση έγινε σχεδόν σίγουρα από άρχοντες των συνόρων που κατέλαβαν την πόλη για τα δικά τους συμφέροντα. Ταυτόχρονα, το άρθρο αμφισβητεί το παράδειγμα της μονογραμμικής ανόδου στο πλαίσιο των οθωμανικών σπουδών. Παρουσιάζει ότι, κατά τη συγκεκριμένη περίοδο, η πολιτική αρένα μεταξύ Οθωμανών, Βυζαντινών και άλλων Τούρκων αρχόντων ήταν ανοιχτή σε διάφορα ενδεχόμενα και κυριαρχούσε μέσα από συνεχείς διαπραγματεύσεις μεταξύ των διαφόρων μερών. Οι πρακτικές της κατάκτησης, της απώλειας και της ανακατάκτησης από αυτά τα διάφορα μέρη καθόριζαν το χρώμα των αγώνων όχι μόνο στην περίπτωση της Αδριανούπολης αλλά και διαφόρων άλλων θρακικών πόλεων. Το άρθρο ρίχνει τέλος φως στον ρόλο μιας καταπιεσμένης ομάδας συνοριακών αρχόντων που είχαν τις δικές τους πολιτικές διεκδικήσεις και ατζέντα, ενίοτε αντίθετη με το οθωμανικό κέντρο. Σε τελική ανάλυση, πρόκειται για μια προσπάθεια κατανόησης του τρόπου με τον οποίο οι νέες ιστορικές ανακατασκευές μπορούν να ανοίξουν δρόμους για την εννοιολόγηση της πολιτικής και κοινωνικής φύσης της περιοχής κατά την περίοδο αυτή.
This article is an attempt to construct a new approach to and narrative of early Ottoman conquests in Thrace in the 1360s and 1370s. It argues that the so-called second capital of the Ottomans, Adrianople (Edirne), was conquered three times through a detailed evaluation of known, neglected, or unknow sources. The second conquest was almost certainly by frontier lords who conquered the city for their own interests. At the same time, the article challenges the unilinear rise paradigm within the Ottoman studies. It showcases that, in the given period, the political arena between Ottomans, Byzantines, and other Turkish lords was open to various contingencies and dominated through constant negotiations among various parties. The practices of conquest, loss, and reconquest by those various parties determined the color of struggles not only in the case of Adrianople but also various other Thracian towns. The article finally sheds light on the role of a suppressed group of frontier lords who had their own political claims and agenda, betimes contrary to the Ottoman center. In the final analysis, this is an attempt to understand how new historical reconstructions may open up ways to conceptualize the political and social nature of the region in this period.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου